گسستگي طولاني در تداوم معماري، نبود امکان انتقال تجربه معماران گذشته، آموزش ضعيف و درك نادرست مفاهيم سنت و مدرنيته (همچون ساير هنرها) در شكل گيري معماري نابسامان  كنوني مساجد ايران دخيل است.

حسين سلطان زاده، عضو هيات امنا و دبير كميته گراميداشت معماري مساجد با بيان اين مطلب افزود:« گسترش كاركرد مساجد (بر خلاف بناهاي مذهبي ديگر اديان)، اين بنا را به عنوان مبدا و در عين حال مجمع مسلمانان براي حل و فصل امور جاري قرار داد و بدين لحاظ طي صدها سال، توجه حاكمان و اقبال مردم، جايگاه ويژه‌اي براي آن در حيث اجتماعي رقم زده است.»

وي تصريح كرد:« اشتياق هنرمندان براي نشان دادن هنر و خلاقيت خود در بناي مساجد، به خلق شاهكارهاي هنر معماري در طول تاريخ ايران منجر شد كه تعالي آن را مي‌توان در مساجد سلجوقي، ايلخاني، تيموري، صفوي و تا حدودي قاجاريه مشاهده كرد.»

به گفته وي، در عصر حاضر، هيچ يك از مساجدي كه در سرتاسر كشور ساخته مي‌شود (جز تعدادي محدود)، حتي قابل مقايسه با بناهاي درجه دوم دوران گذشته نيست. تعداد زيادي از اين مساجد حتي از تفكيك، مصالح جديد و هنرهاي معاصر نيز بي‌بهره‌اند.

گسستگي طولاني در تداوم معماري، نبود امکان انتقال تجربه معماران گذشته، آموزش ضعيف و نبود توانايي در درك مفاهيم سنت و مدرنيته (همچون ساير هنرها) چنانچه اين معمار معتقد است دامان معماري مساجد را نيز گرفته است. تقليد نادرست از معماري گذشته، هرگونه روند خلاقيت و تعالي تفكر را در معماري مساجد سلب كرده و بستر غني فرهنگ معماري ايران نيز نتوانسته است، الگوي مناسب براي خلاقيت و نوآوري فراهم آورد.

از آنجا كه تعداد زيادي از بناهاي عمومي را مساجد تشكيل مي‌دهند،امروزه بازنگري در عملكردها، ساماندهي ساخت‌وساز و نظارت مستمر بر طرح و اجراي اين بناها به شدت مورد نياز است.از طرفي معماري مساجد احتياج به بينش و آگاهي هنرمندانه و معماري از اصول مكتب و ارزش‌هاي والاي آن دارد زيرا علاوه بر درك هنري، شناخت معماران از يگانگي وجود و حفظ كرامت انسان (خليفه‌الله) است كه مي‌تواند مساجدي ماندگار را به وجود آورد.